مدرک جرمی که ابوظبی نمی‌تواند زیرش بزند

باشگاه خبرنگاران جوان - وزارت بازرگانی آمریکا سند جدیدی را منتشر کرده است که مربوط به «تسهیل مقررات کنترل صادرات و ارتقای جایگاه صادراتی» امارات می‌شود. اما نکته بارز اینجاست که امارات این پاداش را به پاس حمایت از تجاوز نظامی علیه ایران گرفته است.

کاظم غریب آبادی، معاون وزیر خارجه با اشاره به افشای نقش امارات در تجاوز آمریکا علیه ایران در ایکس نوشته است: «این سند رسوایی ابوظبی، مسئولیت بین‌المللی و آثار حقوقی مستقیمی دارد؛ امارات باید پاسخگو باشد.».

اما سند وزارت بازرگانی آمریکا تنها بخشی از اسناد یا اعترافاتی است که به نقش کاملا مخرب ابوظبی در جنگ با ایران اشاره می‌کند.

سفر‌های محرمانه رئیس موساد به امارات

امارات یکی از چند کشور عربی حاشیه خلیج فارس است که از سال‌ها پیش خاک خود را در اختیار پایگاه‌های نظامی آمریکا قرار داده است. اما ابوظبی در تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران، نقشی بسیار فراتر از یک میزبان ایفا کرده است. در واقع سند وزارت بازرگانی آمریکا تنها یک قطعه از این پازل است. در اردیبهشت ماه گذشته گزارش وال استریت ژورنال درباره سفر‌های محرمانه رئیس موساد به امارات در بحبوحه جنگ تحمیلی رمضان، جنجالی ایجاد کرد.

بنا بر این گزارش، دیوید بارنیا، رئیس سازمان جاسوسی موساد، دست‌کم دو بار در جریان جنگ به امارات سفر کرده بود تا درباره جنگ با ایران هماهنگی‌هایی انجام دهد. این گزارش در کنار روابط آشکار امنیتی و نظامی ابوظبی با تل‌آویو، به خوبی نشان می‌داد که امارات از جایگاه یک بازیگر بی‌طرف منطقه‌ای فاصله گرفته و به بخشی از سازوکار هماهنگی در جنگ با ایران تبدیل شده است.

پس از انتشار گزارش وال‌استریت ژورنال، دفتر نخست‌وزیری اسرائیل نیز مدعی شد بنیامین نتانیاهو در زمان جنگ به امارات سفر کرده بود؛ ادعایی که البته از سوی ابوظبی تکذیب شد.

سند تجاری یا پاداش سیاسی؟

اهمیت سند اخیر وزارت بازرگانی آمریکا از آن جهت است که نقش امارات را از سطح گمانه‌زنی‌های سیاسی فراتر می‌برد و آن را در چارچوب مناسباتی قابل بررسی می‌کند که نقش امارات در جنگ علیه ایران به یک رکن در کنار محور آمریکایی-صهیونی ارتقا می‌دهد. اگر کشوری پس از همراهی با یک عملیات نظامی، از سوی دولت آمریکا مشمول تسهیلات صادراتی و ارتقای جایگاه تجاری شود، این موضوع می‌تواند نشانه‌ای از نوعی پاداش سیاسی ـ اقتصادی برای یک شریک جرم یا حتی متحد فعال باشد.

غریب‌آبادی، نیز با اشاره به همین موضوع تأکید کرده است که این سند «رسوایی ابوظبی» بوده و دارای «مسئولیت بین‌المللی و آثار حقوقی مستقیم» است. این موضع‌گیری نشان می‌دهد تهران رفتار امارات را صرفاً یک همراهی سیاسی نمی‌داند، بلکه آن را در حوزه مسئولیت بین‌المللی دولت‌ها قابل بررسی و پیگیری تلقی می‌کند.

از هماهنگی اطلاعاتی تا حمله مستقیم

در روز‌های گذشته با انتشار گزارش‌هایی مبنی بر نقش سه کشور عربی در حملات اخیر به ایران، بار دیگر نقش امارات در مواجهه با ایران را پررنگ‌تر می‌کند.

در کنار داده‌های وبسایت‌های اوسینت و مراکز هوانوردی از حمایت‌های متعدد جنگنده‌های آمریکایی توسط پایگاه‌هایی در کشور‌های امارات، قطر و عربستان سعودی، برخی منابع خبری مدعی شدند سوخت‌رسان‌های اماراتی در حملات بامداد چهارشنبه آمریکا به بنادر ایرانی کمک کرده‌اند. همچنین شبکه کان اسرائیل طبق استناد به یک منبع عراقی مرتبط با مقامات کشور‌های حوزه خلیج فارس، مدعی شده است که حمله شبانگاهی در ایران که بین روز‌های پنجشنبه و جمعه رخ داد، توسط یکی از کشور‌های حوزه خلیج فارس انجام شده است.

در خلال جنگ تحمیلی رمضان حمله به جزیره ایرانی لاوان تنها چند ساعت پس از اعلام آتش‌بس میان ایران و آمریکا به یک نقطه مبهم و حساس تبدیل شده بود. چرا که در آن زمان، آمریکا دخالت در حمله را رد کرد و برخی شواهد از احتمال نقش جنگنده‌های میراژ ۲۰۰۰ اماراتی در آن ماجرا حکایت داشت. اندکی بعد نیز گزارش وال‌استریت ژورنال این ادعا را تقویت کرده و نوشته بود که نقش ابوظبی در جنگ «فراتر از هماهنگی اطلاعاتی» بوده و امارات به‌طور مخفیانه حملات نظامی مستقلی علیه ایران انجام داده است.

ادامه یک الگوی مداخله‌جویانه

رفتار امارات در قبال ایران را نمی‌توان جدا از روند کلی سیاست خارجی این کشور طی سال‌های اخیر تحلیل کرد. از لیبی و یمن تا سودان و سومالی، نام ابوظبی در پرونده‌های متعدد مداخله‌جویانه و بحران‌ساز دیده می‌شود. سند اخیر وزارت بازرگانی آمریکا به خوبی نشان می‌دهد که همراهی امارات با راهبرد جنگی واشنگتن علیه ایران آن قدر درخشان بوده که اکنون با امتیازات اقتصادی و تجاری پاسخ داده شده است. این سند می‌تواند قرینه‌ای برای بررسی رابطه میان همکاری‌های امنیتی ابوظبی و پاداش‌های اعطاشده از سوی آمریکا باشد.

این سند مثل تکه‌های یک پازل، نقش‌آفرینی ابوظبی در تهاجم به ایران را کامل‌تر می‌کند؛ میزبانی و پشتیبانی لجستیکی از ارتش آمریکا، همکاری اطلاعاتی و نظامی با اسرائیل، احتمال مشارکت مستقیم در حمله به خاک ایران و دریافت امتیازات اقتصادی پس از جنگ. کنار هم قرار گرفتن این قطعات، نقش مخرب امارات را بیش از گذشته آشکار می‌کند و لزوم پاسخ‌گویی ابوظبی به این نقش مخرب را به مطالبه‌ای جدی و اجتناب‌ناپذیر تبدیل می‌سازد.

منبع: فارس