وقتی یک کوچه مقصد گردشگری می‌شود

باشگاه خبرنگاران جوان - در یاسه‌چای سامان، یک کوچه قدیمی دوباره جان گرفته است؛ «پل کهنه» که روزگاری تنها مسیر ارتباطی دو روستا بود، امروز با ساماندهی و احیای فضای پیرامونی، به مسیری برای قدم‌زدن، استراحت و تماشای زاینده‌رود تبدیل شده و روایت تازه‌ای از پیوند تاریخ و گردشگری روستایی را رقم زده است.

 گاهی برای ساختن یک مقصد گردشگری جدید، لازم نیست چیزی از صفر ساخته شود؛ کافی است آنچه از گذشته به جا مانده، دوباره دیده و احیا شود. «پل کهنه» در روستای یاسه‌چای شهرستان سامان از همین جنس است؛ کوچه‌ای تاریخی که سال‌ها بخشی از مسیر رفت‌وآمد مردم بوده و امروز با ساماندهی، نورپردازی و ایجاد فضاهای استراحت، چهره‌ای تازه پیدا کرده است.

این کوچه در موقعیتی قرار گرفته که مسیر آن به حاشیه زاینده‌رود می‌رسد و در انتهایش، ردپای پلی تاریخی دیده می‌شود؛ پلی که اگرچه امروز دیگر وجود ندارد، اما با ساماندهی جدید نام آن همچنان در حافظه محلی باقی مانده و نام «کوچه پل کهنه» نیز از همین گذشته آمده است.

از مسیر عبور تا مقصد گردشگری

پل کهنه برای سال‌ها فقط یک مسیر نبود؛ بخشی از ارتباط میان مردم یاسه‌چای و روستای همجوار صادق‌آباد به شمار می‌رفت. پلی که امروز تخریب شده، در گذشته تنها راه ارتباطی میان دو روستا بوده و رفت‌وآمد ساکنان از همین مسیر انجام می‌شده است.

حالا اگرچه دیگر صدای عبور مردم از روی آن پل تاریخی شنیده نمی‌شود، اما نام و خاطره آن همچنان در این کوچه جریان دارد؛ کوچه‌ای که با ساماندهی جدید، از یک مسیر قدیمی به فضایی برای حضور مردم و گردشگران تبدیل شده است.

این تغییر، در واقع بازگرداندن یک عنصر فراموش‌شده از هویت روستا به متن زندگی امروز است؛ تاریخی که قرار نیست فقط در خاطره‌ها باقی بماند، بلکه می‌تواند بخشی از تجربه گردشگری منطقه باشد.

وقتی یک کوچه، مقصد می‌شود

ساماندهی کوچه پل کهنه با هدف احیای هویت بومی و توسعه گردشگری پایدار انجام شده و امروز این مسیر به فضایی چندمنظوره برای خانواده‌های روستا و گردشگران تبدیل شده است.

فضای روستایی و نشانه‌های تاریخی را در کنار یکدیگر

نورپردازی، ایجاد سکوهای استراحت و استفاده از درختان سازگار با اقلیم منطقه، چهره این مسیر را تغییر داده و فضایی ایجاد کرده است که می‌توان در آن قدم زد، مکث کرد و از طبیعت اطراف لذت برد.

اما مهم‌تر از امکانات ایجادشده، موقعیت این کوچه است؛ مسیری که گردشگر را از بافت روستا به حاشیه زاینده‌رود می‌رساند و در طول مسیر، طبیعت، فضای روستایی و نشانه‌های تاریخی را در کنار یکدیگر قرار می‌دهد.

همین پیوند است که می‌تواند «پل کهنه» را از یک کوچه محلی به یکی از نقاط قابل توجه گردشگری یاسه‌چای تبدیل کند.

زاینده‌رود در انتهای یک روایت قدیمی

شاید جذاب‌ترین بخش این مسیر، جایی باشد که کوچه به حاشیه زاینده‌رود می‌رسد؛ جایی که روایت تاریخی روستا با طبیعت منطقه گره می‌خورد.

گردشگر در این مسیر فقط برای رسیدن به یک فضای سبز یا تماشای رودخانه قدم نمی‌زند؛ در طول مسیر، بخشی از تاریخ ارتباط دو روستا را نیز دنبال می‌کند.

این همان ویژگی‌ای است که گردشگری روستایی را از یک سفر صرفاً تفریحی جدا می‌کند؛ ترکیب طبیعت با قصه و هویت محلی.

در یاسه‌چای، زاینده‌رود فقط یک عنصر طبیعی نیست؛ بخشی از جغرافیای زندگی مردم منطقه است و حالا مسیر پل کهنه می‌تواند پلی میان این طبیعت و میراث تاریخی روستا ایجاد کند.

گردشگری الزاماً به معنای ساخت مجموعه‌های بزرگ و پرهزینه نیست

احیای گذشته برای ساختن آینده تجربه یاسه‌چای نشان می‌دهد توسعه گردشگری الزاماً به معنای ساخت مجموعه‌های بزرگ و پرهزینه نیست. گاهی یک مسیر قدیمی، یک خاطره تاریخی و یک موقعیت طبیعی مناسب می‌توانند با برنامه‌ریزی و ساماندهی، به ظرفیت تازه‌ای برای گردشگری تبدیل شوند.

آنچه در کوچه پل کهنه اتفاق افتاده، در ظاهر ساماندهی یک مسیر است؛ اما در لایه‌ای عمیق‌تر، تلاشی برای بازگرداندن یک بخش از هویت روستا به زندگی امروز است.

وقتی یک کوچه تاریخی دوباره محل حضور خانواده‌ها و گردشگران می‌شود، گذشته دیگر یک تصویر دور از دسترس نیست؛ بخشی از فضای زنده روستاست.

گردشگری پایدار از همین مسیرهای کوچک آغاز می‌شود

یکی از ظرفیت‌های مهم شهرستان سامان، وجود روستاهایی است که طبیعت، رودخانه، بافت روستایی و نشانه‌های تاریخی را در کنار یکدیگر دارند.

اگر این ظرفیت‌ها با نگاه محلی و متناسب با اقلیم منطقه ساماندهی شوند، می‌توانند مقصدهایی کوچک اما ماندگار برای گردشگران ایجاد کنند؛ مقصدهایی که به جای تمرکز صرف بر ساخت‌وساز، بر هویت، طبیعت و تجربه سفر تکیه دارند.

کوچه پل کهنه یاسه‌چای نیز از همین منظر اهمیت پیدا می‌کند؛ مسیری که می‌تواند گردشگر را برای چند ساعت بیشتر در روستا نگه دارد، امکان استراحت و تفریح فراهم کند و تصویری متفاوت از گردشگری روستایی در حاشیه زاینده‌رود ارائه دهد.

قصه یک پل که هنوز تمام نشده است

پل تاریخی شاید دیگر بر روی مسیر ارتباطی دو روستا ایستاده نباشد، اما قصه‌اش با تخریب آن تمام نشده است.

امروز نام آن روی کوچه‌ای باقی مانده که دوباره جان گرفته؛ کوچه‌ای که از دل روستا عبور می‌کند و به زاینده‌رود می‌رسد و در مسیر خود، بخشی از تاریخ و طبیعت یاسه‌چای را کنار هم قرار می‌دهد.

«پل کهنه» حالا دیگر فقط نام یک مسیر قدیمی نیست؛ روایتی است از اینکه چگونه می‌توان یک خاطره تاریخی را از دل گذشته بیرون کشید، به فضای زندگی امروز پیوند زد و از آن مقصدی برای گردشگری ساخت.

اسکان رایگان برای گردشگران

یکی از ویژگی‌های قابل توجه این فضای گردشگری، امکان اسکان و استفاده رایگان گردشگران است؛ ظرفیتی که می‌تواند «پل کهنه» را از یک مسیر صرفاً برای عبور و بازدید، به مکانی برای توقف و استراحت مسافران تبدیل کند. خانواده‌ها و گردشگران می‌توانند از فضای ساماندهی‌شده برای استراحت و اسکان استفاده کنند و ساعاتی را در کنار طبیعت و حاشیه زاینده‌رود بگذرانند.

این امکان در کنار نورپردازی، سکوهای استراحت و فضای سبز ایجادشده، جذابیت این مسیر را برای گردشگرانی که به دنبال تجربه‌ای آرام و کم‌هزینه از گردشگری روستایی هستند، افزایش داده است.

اگر قرار باشد گردشگری پایدار در روستاهای چهارمحال‌وبختیاری شکل بگیرد، شاید یکی از مهم‌ترین درس‌های یاسه‌چای همین باشد: گاهی یک کوچه کافی است تا تاریخ، طبیعت و زندگی دوباره کنار هم قرار بگیرند.

منبع: فارس