چرا می‌گوییم «غزه» به «ویتنام اسرائیل» تبدیل شده است؟

باشگاه خبرنگاران جوان - غزه امروز به قلب تپنده مقاومت و نقطه شکست پروژه‌های اشغالگری اسرائیل تبدیل شده است. همان‌گونه که جنگ ویتنام به کابوسی برای آمریکا بدل شد و تمامی محاسبات نظامی و سیاسی واشنگتن را بر هم زد، غزه نیز به کابوس اسرائیل تبدیل شده است. 

گزارش اخیر روزنامه هاآرتص با هشدار نسبت به «ویتنامِ اسرائیل» عملاً بیانگر آن است که حتی در درون دستگاه امنیتی اسرائیل نیز این واقعیت پذیرفته شده که ادامه جنگ نه تنها به نابودی حماس منجر نخواهد شد، بلکه رژیم صهیونیستی را در باتلاقی بی پایان گرفتار می‌سازد.

در همین رابطه رسانه صهیونیستی تایمز اسرائیل در مقاله‌ای به قلم دیوید آمسالم، وزیر همکاری منطقه‌ای رژیم صهیونیستی و عضو حزب لیکود هشدار داده است که گسترش جنگ می‌تواند غزه را به «ویتنام اسرائیل» تبدیل کند. این تشبیه به معنای یک جنگ طولانی‌مدت، پرهزینه و بدون پیروزی واقعی است. این دیدگاه نشان‌دهنده نگرانی‌هایی است که در داخل اسرائیل نسبت به ادامه جنگ و پیامد‌های آن وجود دارد.

میدل ایست آی نیز در مقاله‌ای تحت عنوان «جنگ غزه و ویتنام اسرائیل» نوشت: «جنگ غزه به طور فزاینده‌ای به «ویتنام اسرائیل» تبدیل شده است؛ نبردی شکست‌خورده که با زیاده‌روی نظامی، خطا‌های راهبردی و هزینه‌های سیاسی روبه‌رو است.»

نیویورک پست نیز در مقاله‌ای به قلم آنتونیو تایانی سیاستمدار ایتالیایی هشدار داده است که عملیات نظامی در غزه می‌تواند به «ویتنام اسرائیل» تبدیل شود.

از ابتدای تأسیس رژیم کودک کش صهیونیستی، دستگاه تبلیغاتی این رژیم کوشید تصویری از قدرت شکست ناپذیر ارتش خود بسازد. اما تنها در یک نمونه، تحولات میدانی غزه این اسطوره ساختگی را در هم شکسته است.

ارتش اسرائیل که مدعی بود قادر است در چند روز حماس را نابود کند، ماه‌هاست در برابر مقاومت فلسطین زمین‌گیر شده و دستاورد ملموسی به دست نیاورده است. مقاومت نه تنها از هم نپاشید، بلکه به مراتب سازمان‌یافته‌تر و منسجم‌تر شد. امروز اسرائیل در باتلاقی بزرگ گرفتار شده است؛ درست مانند آمریکا در ویتنام.

شر مطلق در برابر ملتی مقاوم

برای ملت‌های منطقه، اسرائیل به هیچ عنوان یک دولت عادی نیست، بلکه نماد رژیمی نامشروع و اشغالگر و به عبارتی «شر مطلق» است. رژیمی که از هیچ جنایتی دریغ نکرده: بمباران خانه ها، قتل کودکان، تخریب زیرساخت‌های حیاتی و محاصره غذایی و دارویی. 

اما این همه خشونت نتیجه‌ای معکوس داشته است. هر موشک و هر حمله هوایی، نه تنها حماس و گروه‌های مقاومت را نابود نکرد، بلکه آنان را در چشم ملت فلسطین و جهان محبوب‌تر ساخت. مشروعیت اسرائیل هر روز بیش از پیش فرو می‌ریزد و چهره واقعی آن آشکارتر می‌شود.

 محور مقاومت و تغییر معادلات

یکی از مهم‌ترین دستاورد‌های این جنگ برای فلسطین، تثبیت نقش محور مقاومت است. از حزب‌الله در لبنان گرفته تا انصارالله در یمن و گروه‌های مقاومت در عراق، همه به بخشی از زنجیره‌ای بدل شده‌اند که اسرائیل را محاصره کرده است. 

غزه، مرکز این محور، توانسته در برابر حملات گسترده اسرائیل بایستد و حتی ابتکار عمل را در دست بگیرد. پیامد این روند روشن است: اسرائیل دیگر قدرت بلامنازع منطقه نیست و باید با واقعیت تضعیف جایگاه راهبردی خود روبه رو شود.

بحران انسانی و فشار جهانی

در حال حاضر فاجعه انسانی در غزه ابعاد گسترده‌ای پیدا کرده است. هزاران غیرنظامی جان خود را از دست داده‌اند و میلیون‌ها نفر در شرایط غیرانسانی زندگی می‌کنند. بیمارستان‌ها، مدارس و زیرساخت‌های حیاتی ویران شده و مردم با کمبود شدید آب، غذا و دارو دست وپنجه نرم می‌کنند. 

این وضعیت اسرائیل را بیش از هر زمان دیگری در معرض فشار افکار عمومی جهانی قرار داده است. همان‌گونه که تصاویر ویرانی و کشتار در ویتنام موجب اعتراض‌های میلیونی در سراسر جهان شد، امروز نیز تصاویر غزه وجدان بشریت را تکان داده و مشروعیت اسرائیل را بر باد داده است.

جنگ شهری؛ کابوس ارتش اسرائیل

کارشناسان نظامی صهیونیست خود اذعان دارند که اشغال غزه چیزی جز ورود به کابوس جنگ شهری نیست. شبکه پیچیده تونل‌ها، سنگر‌ها و مواضع مقاومت، ارتش اسرائیل را درگیر نبردی فرسایشی کرده است.

هر کوچه و هر خانه می‌تواند به میدان جنگ تبدیل شود. تجربه ویتنام نشان داد که هیچ ارتشی صرفا با برتری هوایی و تکنولوژیک نمی‌تواند در برابر مقاومت مردمی در محیطی چنین پیچیده به پیروزی برسد. غزه نیز دقیقاً همین ویژگی‌ها را دارد و این واقعیت برای اسرائیل غیرقابل تحمل است.

شکاف‌های عمیق در داخل سرزمین‌های اشغالی

ادامه جنگ، ساکنان سرزمین‌های اشغالی را از درون فرسوده کرده است. اقتصاد این رژیم با بحران شدید روبه رو شده؛ سرمایه گذاری‌ها متوقف، بازار کار مختل و هزینه‌های نظامی سرسام آور شده است. 

از سوی دیگر، شکاف‌های سیاسی داخلی عمیق‌تر شده و اعتراض‌های مردمی علیه نتانیاهو و کابینه اش رو به افزایش است. همان‌گونه که آمریکا در ویتنام با موج مخالفت‌های داخلی مجبور به عقب نشینی شد، اسرائیل نیز دیر یا زود با خیزش اجتماعی مواجه خواهد شد که ادامه جنگ را ناممکن می‌کند.

 سقوط اعتبار بین المللی

تا پیش از عملیات طوفان الاقصی، به واسطه فضاسازی امپراطوری رسانه‌ای غرب، یکی از مهم‌ترین سرمایه‌های اسرائیل، وجهه بین المللی آن بود. این رژیم همواره تلاش کرده خود را بخشی از جهان توسعه یافته و متحد غرب معرفی کند. 

اما امروز، با تداوم جنایات در غزه، اسرائیل بیش از هر زمان دیگری در انزوا قرار گرفته است. حتی متحدان نزدیک تل‌آویو نمی‌توانند در برابر فشار افکار عمومی برای مدت طولانی مقاومت کنند. همان‌گونه که جنگ ویتنام چهره آمریکا را خدشه دار کرد، غزه نیز اعتبار جهانی اسرائیل را به شدت تضعیف کرده است.

آنچه امروز پیش روی رژیم صهیونیستی است، آینده‌ای مبهم و پرهزینه است. ادامه جنگ تنها به تشدید بحران‌های داخلی و بین المللی می‌انجامد. راهی که نتانیاهو انتخاب کرده، بیش از آنکه راهبردی باشد، تلاشی برای بقا در قدرت است.

اما این تلاش در نهایت اسرائیل را به سمت فروپاشی سیاسی، اجتماعی و اقتصادی سوق خواهد داد. تجربه تاریخی نشان داده که هیچ اشغالگری نمی‌تواند برای همیشه بر ملتی تحمیل شود.

غزه امروز به ویتنام اسرائیل تبدیل شده است؛ جایی که اسطوره قدرت ارتش صهیونیستی فرو ریخته، مشروعیت جهانی نابود شده و جامعه داخلی در آستانه فروپاشی است. 

مقاومت فلسطین توانسته معادلات منطقه‌ای را تغییر دهد و اسرائیل را در باتلاقی بی پایان گرفتار کند. همان‌گونه که ویتنام پایان افسانه قدرت مطلق آمریکا بود، غزه نیز پایان دوران برتری اسرائیل خواهد بود. 

آینده روشن است: رژیم اشغالگری که روزی خود را شکست ناپذیر می‌دانست، اکنون در مسیر فروپاشی قرار گرفته و سقوط آن اجتناب ناپذیر است.

منبع: فارس