عطر نان تازه در مسیر نجف؛ روایت خادمانی که با دل خدمت می‌کنند

باشگاه خبرنگاران جوان - اربعین که می‌رسد، هرکس به طریقی قدم در مسیر عاشقی می‌گذارد. یکی با پای دل راهی می‌شود، یکی برای زائران نان می‌پزد، دیگری در مسیر عاشقان موکب برپا می‌کند و آن یکی خدمت‌رسانی را توشه سفرش می‌کند. اینجا همه آمده‌اند تا سهمی هرچند کوچک در این حماسه بزرگ داشته باشند.

در میان همین عاشقی‌ها، موکب امام حسن مجتبی (ع) آیسک هم چندین سال است که همزمان با فرارسیدن اربعین، در نجف اشرف خیمه خدمت برپا می‌کند. موکبی که آمده تا خستگی راه را از تن زائران سیدالشهدا (ع) کم کند و با یک لقمه نان، یک استکان چای و یک لبخند، گوشه‌ای از عشق و ارادت مردم این دیار را به نمایش بگذارد.

اینجا در گرمای نجف، جایی که آفتاب بی‌رحمانه بر زمین می‌تابد، شعله‌های تنور خاموش نمی‌شوند. مردان و زنانی ساعت‌ها کنار آتش ایستاده‌اند، خمیر را با دست‌های خود آماده می‌کنند و نان تازه را برای زائرانی می‌پزند که کیلومتر‌ها راه آمده‌اند تا به حسین (ع) برسند.

روایتی از دلدادگی

عرق روی پیشانی‌شان نشسته، گرمای تنور با گرمای هوا درآمیخته، اما خستگی جایی در این قاب ندارد.

شاید زائری که این نان را در دست می‌گیرد، نداند پشت همین لقمه ساده، چه ساعت‌ها تلاش و چه دل‌های عاشقی ایستاده است...، اما می‌چشد طعم مهربانی مردمانی را که از آیسک تا نجف آمده‌اند تا بگویند در مسیر حسین (ع)، فاصله‌ها معنا ندارد.

در اولین نگاه، لبخند صمیمی‌شان به دلت چنگ می‌اندازد، گویی سال‌هاست تو را می‌شناسند و آمدنت را انتظار کشیده‌اند. در پاسخ به هر پرسشی، پیش از هر چیزی رضایت خداوند را در نظر می‌گیرند و خدمت را نه یک وظیفه، که فرصتی برای عرض ارادت می‌دانند.

ساعتی در موکب

یکی تنها آمده و دیگری با خانواده قدم در این وادی گذاشته تا سهمی هرچند کوچک در میزبانی از زائران حسین (ع) داشته باشد.

اینجا هرکس قصه خودش را دارد. یکی مرخصی گرفته، دیگری از کار و زندگی‌اش دل کنده و یکی هم روزهایش را میان خانه و موکب تقسیم کرده است. اما همه یک مقصد دارند، اینکه در مسیر عشق به سیدالشهدا (ع)، خدمتی هرچند کوچک انجام دهند.

برای این خادمان، مهم نیست چه کسی آنها را می‌بیند و نامشان در کجا ثبت می‌شود. همین که لبخندی بر لب زائری بنشیند و دعایی از سر رضایت بدرقه راهشان شود، برایشان بزرگ‌ترین پاداش است.

نیم‌ساعتی مهمان موکبشان می‌شویم تا گوشه‌ای از این حال و هوای عاشقی را از نزدیک لمس کنیم. جایی که هر گوشه‌اش روایتگر دلدادگی است. از دستانی که خمیر را آماده می‌کنند تا لبخند‌هایی که خستگی راه را از چهره زائران می‌زدایند.

در گوشه‌ای از این موکب، بانوان خادم با آرامشی مثال‌زدنی کنار تنور ایستاده‌اند. یکی خمیر آماده‌شده را به تنور گازی می‌زند، دیگری چانه‌های خمیر را آماده می‌کند و هرکس مشغول کاری است. انگار از قبل وظیفه‌هایشان را به خوبی تعریف کرده‌اند و بدون هیچ حرف اضافه‌ای، کنار هم یک کار بزرگ را پیش می‌برند.

چهره‌هایشان خستگی را نشان نمی‌دهد. با لبخند کار می‌کنند و از اینکه فرصتی برای خدمت به زائران امام حسین (ع) پیدا کرده‌اند، خوشحال‌اند. می‌گویند آمده‌ایم تا هرچقدر در توان داریم، سهمی در این مسیر عاشقی داشته باشیم، سهمی کوچک که شاید برای یک زائر، خاطره‌ای بزرگ از مهر و محبت باشد.

مسئول موکب امام حسن مجتبی (ع) آیسک در این باره می‌گوید: این موکب با هدف خدمت‌رسانی به زائران حضرت اباعبدالله الحسین (ع) و ایجاد فضایی برای عرض ارادت مردم منطقه برپا شده است.

ناظمی ادامه می‌دهد: موکب امام حسن مجتبی (ع) که به همت مردم سه‌قلعه برپا شده، امسال نیز با حضور ۲۰ خادم آقا و خانم در بخش‌های مختلف فعالیت دارد و یکی از مهم‌ترین برنامه‌های آن، پخت نان تازه برای زائران است.

پخت روزانه ۱۰ کیسه آرد

به گفته وی، روزانه حدود ۱۰ کیسه آرد در این موکب به نان تبدیل می‌شود تا زائرانی که مسیر نجف تا کربلا را با عشق طی می‌کنند، از این خدمت بهره‌مند شوند.

مسئول این موکب تأکید می‌کند: هدف ما تنها پخت نان و پذیرایی نیست بلکه می‌خواهیم گوشه‌ای از فرهنگ مهمان‌نوازی، ایثار و محبت مردم خراسان جنوبی را به نمایش بگذاریم و نشان دهیم که هرکس به اندازه توان خود می‌تواند در این مسیر نورانی سهیم باشد.

آری، اربعین همین است... روایت آدم‌هایی که هرکدام به اندازه توانشان قدمی برمی‌دارند. یکی با قدم‌هایش، یکی با دستانش و یکی با دلش... و اینجا، کنار تنور‌های داغ نجف، نان‌هایی پخته می‌شود که عطر عشق به سیدالشهدا (ع) را با خود به همراه دارد.

آنچه در این موکب و هزاران موکب دیگر در مسیر اربعین به چشم می‌آید، چیزی فراتر از یک خدمت ساده است. روایت عشق خالصانه مردمانی است که بی‌هیچ چشمداشتی، دارایی، زمان و توان خود را پای این مسیر گذاشته‌اند.

منبع: مهر