نسل سازی، تنها راه رستگاری در جام ملت‌ها است

باشگاه خبرنگاران جوان؛ مریم طایفه - تیم ملی فوتبال ایران در حالی با ۳ تساوی نتوانست به مرحله حذفی جام جهانی ۲۰۲۶ صعود کند که  قلعه نویی سرمربی تیم ملی انتقادات وارد شده از سوی کارشناسان فوتبال را روا ندانسته و به نوعی بازی با کلمات را به راه انداخته است و از واژه جوان‌سازی در تیم ملی به جای جوان‌گرایی استفاده می‌کند.

در ساحت مدیریت حرفه‌ای، توانایی برقراری ارتباط با مخاطب و مدیریت فضای رسانه‌ای، به اندازه دانش فنی اهمیت دارد. آنچه این روز‌ها در کادر فنی تیم ملی و مشخصاً از جانب سرمربی و برخی بازیکنان مشاهده می‌شود، فراتر از یک بحث فوتبالی، نشان‌دهنده فقدان بلوغ رسانه‌ای و ضعف در استراتژی‌های کلامی است.

رویکرد طلبکارانه و ادبیات غیرحرفه‌ای در مواجهه با منتقدان، نه تنها گرهی از مشکلات تیم باز نمی‌کند، بلکه فضای پیرامون ورزشگاه را به محیطی ملتهب و پر از حاشیه تبدیل کرده است. در بسیاری از موارد، سکوت نه یک ضعف، بلکه نشانه‌ای از درایت است؛ با این حال، اصرار کادر فنی بر واکنش‌های تند، آنها را در دامی خودساخته گرفتار کرده است که نتیجه‌اش افزایش هجمه‌ها و کاهش مقبولیت عمومی است.

کارنامه تیم ملی در جام جهانی اخیر، با کسب سه تساوی و حذف زودهنگام، گویای واقعیتی تلخ بود که با وعده‌های پیشین، از جمله صعود مقتدرانه و حتی ادعا‌های غلوآمیزی نظیر تعطیلی یک‌هفته‌ای کشور، فاصله زیادی داشت. این شکاف میان ادعا و عمل، به همراه ناتوانی در مدیریت پیامد‌های این ناکامی، فشار سنگینی را بر ساختار تیم وارد کرده است.

تصمیم فدراسیون برای ابقای کادر فنی تا جام ملت‌ها، بیش از آنکه یک حمایت استراتژیک باشد، این کادر را در موقعیت آسیب‌پذیر قرار داده است؛ چرا که منتقدان اکنون در صف انتظار ایستاده‌اند تا در صورت عدم تحقق قهرمانی در آسیا، این گروه را به عنوان مسئول اصلی ناکامی‌ها هدف قرار دهند.

واقعیت میدانی این است که با توجه به میانگین سنی بالای بازیکنان کلیدی و فرسودگی قوای جسمانی در این نسل، شانس قهرمانی با ترکیب فعلی چندان واقع‌بینانه به نظر نمی‌رسد. در چنین شرایطی، عقلانیت مدیریتی حکم می‌کند که فدراسیون و کادر فنی، استراتژی نتیجه‌گراییِ کوتاه‌مدت را کنار گذاشته و فرآیند جوان‌گرایی و بازسازی نسل جدید فوتبال ایران را در اولویت قرار دهند.

اصلاح ساختاری و تزریق خون تازه به بدنه تیم، حتی اگر به قهرمانی آنی منجر نشود، دستاوردی ماندگار به نام نسل‌سازی برای فوتبال ملی به همراه خواهد داشت و بهانه‌ای مشروع برای عبور از فشار‌های جانکاهِ فعلی فراهم می‌کند. تداوم بر مسیر گذشته با همین نفرات، بیش از آنکه فرصتی برای موفقیت باشد، استمراری بر اشتباهات پیشین است.